متن کامل: دانلود پروژه رشته محیط زیست در مورد روشهاي جمع آوري و دفع زباله – قسمت اول

مقدمه

زباله به مواد زايد جامدي گفته مي گردد كه اکثراً به واسطه فعاليت بشر در بخش‌هاي كشاورزي، صنعتي و شهري توليد مي شوند.

بشر انواع مواد را با سختي از طبيعت به دست مي آورد و به آساني تبديل به زباله كرده و به طبيعت باز مي گرداند. در گذشته زباله ها در دوري تكويني ايجاد و تبديل مي‌شدند؛ اما امروزه ديگر امكان چنين دوري وجود ندارد، زيرا ميزان زباله ها بيش از آن می باشد كه تجزيه و تبديل آنها در يك دوره زماني مناسب ممكن باشد.

در يك زيست بوم بكر و دست نخورده، مواد قابل تجزيه زباله ها به وسيله باكتري‌ها تجزيه شده مجدداً توسط موجودات و گياهان مورد بهره گیری قرار مي گيرند. يك اجتماع پر جمعيت انساني به اندازه اي زباله توليد مي كند كه تجزيه طبيعي آنها در محيط غير ممكن می باشد. بعضي از زباله ها نيز اصولاً در طبيعت غير قابل تجزيه هستند. بنابراين، افزايش زباله ها به مقدار زياد باعث آلودگي زمين، هوا و آب مي گردد.

انباشت زباله ها موجب زشتي محيط نيز مي گردد و همچنين توليد بوهاي نامطبوع از مواد آلي موجود در زباله ها در اثر نشو و نماي موجودات بيماري زاي ذره بيني از مشكلات ديگري هستند كه توسط زباله ها به وجود مي آيند. گفتني می باشد كه گردآوري زباله ها در فضاي آزاد و سوزاندن آنها باعث تخريب محيط زيست مي‌گردد.

يكي از راه هاي پيشگيري از خطرات زباله در محيط زندگي، دفن بهداشتي آن می باشد. در انتخاب محل دفن زباله بايد شرايطي را در نظر گرفت كه عبارتند از: پستي و بلندي، موقعيت سطح آبهاي زيرزميني، مقدار بارندگي، نوع خاك و سنگ و موقعيت منطقه دفن زباله در ارتباط با شبكه جريان آبهاي سطحي و زيرزميني. بهترين محل براي دفن زباله مناطق خشك می باشد، زيرا در اين گونه مكان ها شيرابه اندكي به وجود مي آيد و شرايط دفن نسبتاً ايمن می باشد.


جمع آوري و دفع زباله

مگس ها براي تخم ريزي به مواد در حال فساد و تجزيه جلب مي شوند. رشد تخم و لارو (كرمينه) مگس ها بستگي به ميزان مواد غذايي و درجه حرارت زباله ها دارد. در شرايط و درجه حرارت مناسب رشد تخم تا مرحله مگس بالغ در طول 7 تا 8 روز انجام مي گيرد. بنابراين مدت ماندن زباله در مرحله جمع آوري و حمل و نقل بايستي كمتر از اين مدت باشد.

مجهز كردن ظروف جمع آوري زباله- چه زباله دان هاي خانگي و چه جايگاه‌هاي موقت زباله- به سرپوش و نيز بهداشتي كردن محل دفع زباله مي تواند تا حدود 90 درصد موجب جلوگيري از توليد مگس گردد. همچنين انباشته كردن زباله ها در فضاي آزاد موقعيت مناسبي را براي تكثير مگس ها ايجاد مي كند.

در بسياري از موارد در زباله هاي شهري غذا، آب و پناهگاه هست كه براي توليد مثل و ازدياد جمعيت موش ها بسيار مناسب می باشد.

تخليه مواد زايد جامد (زباله ها) در محل هاي نامناسب، به وسيله جريان آبهاي سطحي اعم از جويبارها، رودخانه ها و آبهاي حاصل از بارندگي، به نقاط مختلف منتقل شده و باعث انتشار آلودگي مي گردد.

زباله هاي شهري در آخرين مرحله دفع، به خاك و يا آب منتقل مي شوند. مواد موجود در زباله ها در تبادل آب و هوا در خاك اختلال ايجاد مي كند.

بر اثر انباشته شدن زباله ها در فضاي آزاد و در فصل هاي گرم سال، گازهايي (مانند CH4. CO2SH2 و CO) توليد مي گردد كه اين گازها با وزش باد به فضاي شهرها وارد مي شوند.

دفن بهداشتي زباله

تخليه زباله در سطح شيار محل دفن و پوشش آن با خاك، و سپس تسطيح و فشردن آن، هواي موجود در ميان زباله را به حداقل مي رساند و اين امر به همراه افزايش درجه حرارت در قشرهاي زيرين زباله، موجب نابودي كرمينه (لارو) حشرات و يا عدم تكامل و رشد آنها خواهد گردید.

دفن زباله و پوشش سريع و كامل زباله ها پس از تخليه در محل دفن، بايد به گونه كامل و صحيح انجام پذيرد تا پرندگان از اجزاي زباله ها تغذيه نكنند. جستجوي غذا در ميان زباله ها توسط پرندگان موجب انتشار بسياري از باكتري هاي مضر در طبيعت مي گردد.

بسياري از امراض مثل اسهال هاي آميبي و باسيلي، تراخم، حصبه، شبه حصبه، وبا، سل، جذام، طاعون و سياه زخم به وسيله مگس شايع مي گردد.

وجود غذاي كافي در لابه‌لاي زباله ها زمينه را براي رشد و تكثير بيش از حد جانوران موذي مانند موش و سگ هاي ولگرد، گربه و سوسك مهيا مي كند.

مگس ها با نشستن روي زباله، مدفوع و كثافات، ميكرب هاي مختلف را به وسيله موهاي چسبنده و مژك هاي فراوان بدن خود جذب مي كنند و‌ آ‌نها را از طريق تماس مستقيم با بدن بشر و يا مواد غذايي مورد مصرف بشر، به بدن وي منتقل مي كنند و موجب بروز انواع بيماري ها در بشر مي شوند.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

براي تعيين محل دفن زباله معمولاً دو نكته اساسي دوري از شهر و هزينه حمل و نقل زباله را در نظر مي گيرند.

موقعيت محل دفن زباله با در نظر داشتن آب هاي سطحي و زيرزميني تعيين مي گردد، نبود رودخانه، قنات، چشمه سار، مسيل و آب هاي كوهستاني در نزديكي منطقه دفن، از مهمترين معيارهاي انتخاب محل دفن زباله می باشد. بهترين محل ها در مناطق خشك می باشد زيرا امكان آلودگي منابع آبي توسط شيرابه حداقل خواهد بود.

محل دفن زباله نبايد نزديك و يا در جهت بادهاي غالب به طرف شهر، روستا، جاده‌هاي اصلي و ديگر موسسات و اماكن عمومي قرار داشته باشد.

وجود گازهاي توليد شده از زباله همواره مشكلاتي را در محيط اطراف دفن به وجود مي آورد. بنابراين بهره گیری از محل دفن يا اطراف آن براي ساختن ساختمان جايز نيست. همچنين ايجاد مرتع و چراگاه در محل دفن زباله به هيچ وجه درست نيست.

جنس خاك محل دفن بايد از نوع رسي و فشرده و بدون رطوبت باشد تا مانع نفوذ شيرابه زباله به مناطق مجاور گردد. همچنين پوشش سطح زباله بايد از جنس رس باشد و به صورت لايه فشرده رسي زباله را بپوشاند تا زباله از دسترس حشرات، جوندگان و ساير حيوانات به دور باشد و از سوي ديگر نفوذ آب هاي سطحي به داخل زباله ها و خروج گازهاي ناشي از ضايعات را به حداقل برساند.

خطرات دفن زباله

ماهيت و ميزان آلودگي شيرابه توليد شده در يك محل دفن زباله، بستگي به تركيب زباله، مقدار نفوذ و حركت آب از درون زباله و مدت زمان تماس آب با اين ضايعات دارد.

معادن سنگ يا سنگ هايي كه به شدت ترك مي خورند و گودال هايي كه شن و ماسه آنها خارج شده می باشد جايگاه مناسبي براي دفن زباله نيستند، زيرا آب از دورن آنها به آساني عبور و نفوذ مي كند.

زمين هاي مرطوب و مانداب ها، مكان هاي نامناسبي براي دفن زباله هستند. در صورت لزوم بايد زمين هاي مرطوب را زهكشي كرده و سپس زباله ها را دفن كرد.

گودال هاي رسي چانچه خشك نگه داشته شوند، محل مناسبي براي دفن زباله هستند. زمين هاي مرتفع جاي مناسبي براي دفن زباله می باشد به شرط آنكه مواد غيرقابل نفوذ همچون رس در زير محل دفن و بالاي آن وجود داشته باشد.

جلگه هاي سيلابي كه احتمال غرقاب شدن دوره اي آنها با سيلاب هست، محل مناسبي براي دفن زباله نيستند.

مهمترين خطر دفن زباله، آلوده شدن آب هاي سطحي و زيرزميني توسط آن می باشد. در صورتي كه زباله در گودالي دفن گردد كه آب سطحي در نفوذ به عمق زمين با آن برخورد كند و يا آب زيرزميني در حركت جانبي خود با آن تماس پيدا كند، شيرابه به وجود مي آيد كه علاوه بر آنكه يك مايع سمي می باشد، احتمال دارد آلاينده هاي باكتريايي را نيز با خود حمل كند.

الف- زباله هاي خطرناك و صنعتي به گونه كلي به مواد و يا تركيباتي كلمه خطرناك نسبت داده مي گردد كه داراي يك يا چند ماده با خواص زير باشند:

برای دانلود فایل ورد متن کامل اینجا کلیک کنید

1- مواد قابل انفجار

2- مواد اكسيد كننده

3- مواد قابل اشتعال

4- مواد محرك و سوزش آور

5- مواد زيان آور

6- مواد سرطان زا

7- مواد خورنده

8- مواد عفونت زا

9- مواردي كه در اثر تماس با آب و هوا قادر به آزادسازي گازهاي سمي و يا گازهاي خورنده باشند.

ب- زايدات صنعتي به مواد زايد يا تركيباتي از مواد زايد اتلاق مي گردد كه داراي توان تخريب و يا آسيب به سلامت و بهداشت بشر و يا بيوسفر باشند و چنين موادي داراي يك يا چند خواص زير باشند:

1- در طبيعت پايدار بوده و از نظر بيولوژيكي غيرقابل تجزيه در محيط باشند.

2- داراي اثر تجمعي و يا تاثيرات مخرب باشند.

3- براي موجودات زنده كشنده باشند.

4- قدرت انبساط بيولوژيكي داشته باشند.

زباله هاي خاك و نخاله ساختماني مانند آجر، شن، الوار، سنگ، بتن و…

زباله هاي خياباني برگ درختان، لجن آب‌روها و جوي هاي خياباني، زايدات ناشي از هرس درختان خياباني و…

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

دیدگاهتان را بنویسید